آن را و بميرد ، مرده است به غير ملت من ، و ملاقات كند خداوند را در حالى كه آن ذات مقدس بر او غضبناك است . و كسى كه خريدارى كند آن را با علم به خيانت ، او نيز مثل آن خائن است » . و از اين قبيل احاديث ديگر نيز هست . و معلوم است كه نتيجه غضبناكى ذات مقدس حق بر بنده چه خواهد بود . البته حضرات شافعين نيز كسى را كه مورد غضب حق است شفاعت نكنند ؛ خصوصاً كه شخص خائن از ملت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - نيز خارج است . و در حديث ديگر است كه « كسى كه خيانت كند به مؤمنى ، از من نيست » « 1 » . و در حديث ديگر است كه « از دين اسلام خارج است و او را در شفير جهنم اندازند ابد الآبدين » « 2 » . پناه مىبرم به خدا از اين خطيئه . و معلوم است خيانت به مؤمنين اعم است از خيانت مالى ، و خيانت‌هاى ديگر كه از آن بالاتر است . پس انسان بايد در اين عالم نيز خيلى از نفس امّاره مواظبت كند . چه بسا باشد كه به انسان امورى را تعميه كند و سهل و آسان نمايش دهد ، با آن‌كه موجب شقاوت ابدى و خذلان دائمى است . اين حال خيانت به بندگان خدا . و از اين‌جا حال خيانت به امانت حق تعالى نيز معلوم شود . در اشاره به بعضى امانات حق تعالى است و بايد دانست كه حق - تبارك و تعالى - تمام قوا و اعضاى ظاهريه و باطنيه را به ما مرحمت فرموده و بسط بساط نعمت و رحمت در مملكت ظاهر و باطن ما فرموده و در تحت قدرت ما تمام آنها را مسخر فرموده ؛ و اينها را به ما به رسم امانت مرحمت فرموده ، در صورتى كه تمام آنها پاك و پاكيزه و طاهر از قذارات صوريه و معنويه

--> ( 1 ) - در حديث امام رضا عليه السلام آمده است : « لَيْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ مُسْلِماً وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ خَانَ مُؤمِناً » ؛ « از ما نيست كسى كه با مسلمان غِش كند ؛ و از ما نيست كسى كه با مؤمنى خيانت ورزد » . ( وسائل الشيعة ، ج 19 ، ص 77 ، « كتاب الوديعة » ، باب 3 ، حديث 3 ) ( 2 ) - وسائل الشيعة ، ج 19 ، ص 78 ، « كتاب الوديعة » ، باب 3 ، حديث 5 .